من آن سازم که گر کوکم کنی ، بلد باشی که بنوازی...صدای دلنواز آرم و گر زخمم زنی ناجور صدای من بیازارد نه تنها تو ، هرآنکس گوش میدارد ...منال از من که من نالان ز زخم دیگران هستمتو نزدیکم نیا الا زمانی که نوازیدن بیاموزی ...اگر آرشه ، اگر زخمه و یا با نوک انگشتان ا + نوشته شده در ۱۴۰۲/۱۱/۲۵ ساعت 2:2 توسط احسان  | 

وقتی تو نیستی و در آغوش میگیرمت ، دنده هایم درد میگیرد و نفسم تنگ میشود ... رها میکنم تا کنارم بنشینی ، اما نیستی ! ...و نفسم همچنان تنگ است... ا + نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۱/۲۶ ساعت 9:43 توسط احسان  |